Kunstenaar van de maand oktober David Watson Hood

Ik ben geboren in Kilmarnock, in het Zuidwesten van Schotland, in 1953. Mijn jeugd heb ik doorgebracht in Ayrshire, Glasgow, Sussex en Gloucestershire en ik verbleef ook lange perioden in Brittany (Bretagne).
Sinds 1978 woon ik met mijn gezin nabij New Pitsligo in Aberdeenshire.

Het grootste deel van mijn volwassen leven heb ik geschilderd. Ik heb een behoorlijke poging gedaan om alle aspecten van beeldende kunst te onderzoeken. Ik heb een speciale belangstelling ontwikkeld voor Pictische, Bretonse en andere soorten Keltische reliëfs, klassieke ballades en vroege epische literatuur. Verder zowel populaire ‘Kalighat’ Indiaanse schilderijen als de filosofie van de moderne figuratieve schilderkunst. Ik heb geprobeerd al deze interesses te mengen, samen met mijn eigen levenservaring, gebaseerd op het vijftien jaar lang runnen van een kleine boerderij plus de politiek die komt kijken bij het opvoeden van een groot gezin.

Mijn studie-onderwerpen vind ik zowel in mijn eigen ervaringen en bewustzijn als in literaire, mythologische, wetenschappelijke en andere culturele uitingen die aan mijn brein verschaft worden. Ik probeer eerlijk werk te maken dat er goed uitziet en bijdraagt aan de menselijke ontwikkeling.

De thema’s van mijn werk concentreren zich op naar mijn mening bijzonder sterke cycli en interacties die zich voordoen in de natuur, in menselijke relaties en in de maatschappij. Terugkerende onderwerpen zijn: dieren, in het bijzonder de omgang van de mens met het dier en de afhankelijkheid van andere soorten. Verder seksualiteit, waaronder expliciet erotische beelden. Een ander onderwerp is de psychologie van het gezin. Mijn werk wordt geïnspireerd door het leven op het platteland van het Noordoosten van Schotland; de overvloed aan voorbeelden van oeroude levensstijlen, traditioneel voor deze streek en deze geplaatst naast allerlei moderne overlevingsstrategieën.

Het hoofddoel van mijn schilderkunst is niet alleen het uitdrukken van het moeilijke dilemma van het vasthouden van je individualiteit in een samenleving die georiënteerd is op de grote groep, maar ook om de weg te wijzen naar mogelijke oplossingen voor dit probleem.

Het belangrijkste wat mij hierbij bezig houdt is de interactie van individuen met elkaar en met de rest van de kosmos, het grensvlak van het zelf met de ander.

Om dit tot stand te brengen heb ik gepoogd een perceptie van de wereld en in het bijzonder van de menselijke staat, te ontwikkelen die zo vrij mogelijk is van vervorming van het gevoelsleven als resultaat van culturele conditionering.

Ik streef naar een eerlijke weergave van mijn emoties. De directe, niet door mezelf gecensureerde overdracht van mijn respons op het grondthema is, geloof ik, een eerste voorwaarde voor (het creëren van) werkelijke kunst.

Met deze ideeën in mijn hoofd zie ik esthetische dogma’s als een potentieel gevaar omdat deze de kunstenaar ertoe aanzetten werk te maken waarvan hij denkt dat hij het zo zou moeten zijn en niet omdat hij het zo voelt. Dit resulteert in stilistische starheden die niet verenigbaar zijn met de ontwikkeling van echte creativiteit.