De val

In het luchtledige van de val
zijn geen vragen.
Daar zijn ook geen antwoorden
of een meem van een woord,
door iemand ooit gezegd.

Tuimelend naar oneindig licht
kijk ik in mijn eigen aangezicht.
En zie met ogen, door ’t donker verdicht,
De diepte die me richt.

Lichaam, zelfs geest,vervalt
hier tot verpulverende zinnen,
die als de vlammen na een schicht
doven in het vacuüm van de val in het licht

< Prev		Next >